Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Chorzowie

Sygn. akt III Rc 200/23

Uzasadnienie wyroku częściowego

z dnia 16 sierpnia 2023 roku

Matka małoletnich powodów K. M. domagała się zasądzenia na dzieci A., M. i M. M. (2) od pozwanego P. M. alimentów w kwocie po 800 zł na rzecz M. i M. oraz po 600 złotych na rzecz A. M..

W uzasadnieniu podała, że jej mąż ujawnił związek z inną kobietą. Wtedy matka powodów podjęła próbę samobójczą. Pozwany wyprowadził się ze wspólnego miejsca zamieszkania w dniu 20 lutego 2023 roku, krótko po tym, jak K. M. opuściła szpital psychiatryczny. Podczas wspólnego zamieszkiwania wystąpiły zadłużenia w opłatach za gaz i prąd, pozwany uregulował te należności. Jednak powstało także zadłużenie w opłatach za mieszkanie na kwotę 12.000 złotych, ale P. M. nie zaangażował się w spłatę tego zadłużenia. Małżonkowie spłacają jeszcze po połowie kredyt, którego rata przed podziałem wynosi 2.600 złotych.

Matka powodów podkreśliła, że opuszczając rodzinę pozwany nie przekazał żadnych środków na utrzymanie. Dopiero potem zaczął łożyć pewne kwoty. Matka opisała także stan zdrowia dzieci i wydatki na nie.

W pozwie matka wniosła o zabezpieczenie, nie sprecyzowała jednak jakiej kwoty się domaga. Wniosek sprecyzowała dopiero pismem z dnia 14 czerwca 2023 roku, domagając się łącznie kwot po 1.300 złotych miesięcznie.

W odpowiedzi na pozew pozwany uznał żądanie pozwu do kwoty po 900 złotych miesięcznie na wszystkie dzieci oraz wniósł o oddalenie wniosku o zabezpieczenie i zawieszenie postępowania argumentując, że wniósł pozew o rozwód.

W uzasadnieniu zakwestionował wysokości kosztów utrzymania małoletnich, twierdząc, że zostały zawyżone koszty wyżywienia, zakupu ubrań, obuwia. Podał także, że w mieszkaniu wraz z matką i dziećmi zamieszkuje partner matki, więc opłaty za mieszkanie i media powinny być inaczej rozłożone. Pozwany zaprzeczył jakoby wpłacił matce kwotę 1.900 złotych tytułem alimentów. Pozwany wskazał swoje dochody i wydatki.

Sąd ustalił, co następuje:

Matka małoletnich powodów ponosi następujące miesięczne wydatki: za wynajem mieszkania 756 zł (ma dodatek mieszkaniowy), w zimie za gaz ok. 300 zł, latem ok. 70 zł, za prąd ok. 100 zł, rata kredytu 1.300 zł.

Pozwany pozostawił żonę z zadłużeniem za mieszkanie w kwocie 12.000 zł. K. M. stara się spłacać to zadłużenie w kwotach po 300-500 zł. Ostatnia rata wynosi 11.000 zł. Musi się postarać rozłożyć ją na raty, jeśli nie to będzie musiała się ją zapłacić.

Matka powodów przebywa na świadczeniu rehabilitacyjnym na okres 6 miesięcy – termin pobierania tego świadczenia upływa 08.01.2024 r. Przez pierwsze 3 miesiące to świadczenie będzie wynosić ok. 3.300 zł, a potem poniżej 3.000 zł.

M. uczęszcza do psychologa, ma 2 wizyty w miesiącu. Jedna wizyta kosztuje 140 zł. Zajęcia z gitary dla M. kosztują 55 zł za jedne.

M. ma zespół (...). Uczęszcza na treningi interpersonalne. Do tej pory był to koszt 90-100 złotych.

Żłobek publiczny A. będzie kosztował 520 zł, ale ta kwota wzrośnie i to może od września. Koszt wyżywienia wynosi 10 zł dziennie.

Pozwany w bieżącym roku w ogóle nie zabrał dzieci na wakacje. Dzieci były już spakowane na wyjazd wakacyjny z ojcem, ale w tym samym dniu się okazało, że ich nie bierze. Stwierdził także w sierpniu, że rezygnuje z kontaktu z dziećmi. Od casu wyprwoadzki spotkał się z dziećmi ok. 40 razy. Większość spotkań miała miejsce na działce jego ojca w C., a tylko 6 razy zabrał dzieci do aktualnego miejsca zamieszkania w Z.. Pozwany nie zawsze spotykał się z całą trójką dzieci.

Pozwany wraz z partnerką ponosi koszty za mieszkanie w kwocie ok. 1100 zł, tj.za wynajem 700 zł, za śmieci 70 zł, za prąd ok. 200 zł, za gaz ok. 100-150 zł. Wynajem domku kosztuje 2.500 zł. Uiszcza opłaty w 1/3, mimo że mieszka z partnerką i jej 3 dzieci. Uważa, że dzieci mają mniejsze zużycie i dlatego nie dzielą się kosztami z partnerką w stosunku 1/5 do 4/5.

P. M. od 17 lat pracuje w firmie (...), pracę wykonuje na zmiany oraz w weekendy, po 8 godzin, dojeżdża do pracy i z pracy ok. 2,5 godziny środkami publicznymi. Uważa, że w tym miejscu pracy nie może zarobić więcej, nie myślał o podjęciu dodatkowego zatrudnienia, ponieważ już teraz praca i dojazd do niej zajmuje mu znaczną ilość czasu.

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie: przesłuchania stron oraz dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

Alimenty są przyznawane w oparciu o przepis art. 133 § 1 kro, który stanowi, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Zakres świadczeń alimentacyjnych jest określony w art. 135 § 1 kro i zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. § 2 tego przepisu stanowi natomiast, że wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Z uwagi na konieczność zawieszenia postępowania od daty wniesienia pozwu rozwodowego sąd orzekał wyrokiem częściowym o roszczeniu strony powodowej za okres od 1 kwietnia 2023 roku do 3 sierpnia 2023 roku.

Pozwany nagle rozstał się z małżonką i opuścił wspólne miejsce zamieszkania. Nie zabezpieczył potrzeb małoletnich dzieci, ani poprzez pozostawienie środków finansowych, ani poprzez opłacenie na bieżąco opłat za mieszkanie – pozostawił rodzinę z długami. Od czasu wyprowadzki spotyka się z dziećmi po parę godzin na terenie C., rzadko bierze je na dłużej – do swojego obecnego miejsca zamieszkania. W wakacje nie zajął się dziećmi na dłużej, w ostatniej chwili odwołał planowany pobyt.

Jego osobiste starania o dzieci są zatem znikome. Dlatego większość swojego obowiązku alimentacyjnego powinien realizować w pieniądzu. Sąd stoi na stanowisku, że skoro ojciec zdecydował o oddzielnym zamieszkaniu i nie sprawuje opieki na dziećmi osobiście, powinien zabezpieczyć przeważającą część wydatków na dzieci i właściwie zabezpieczyć ich potrzeby. Wszystkie wykazane powyżej wydatki na małoletnich powodów sąd uznaje za całkowicie uzasadnione, ponieważ małoletnia M. powinna mieć środki na realizowanie swoich pasji oraz wizyty u psychologa, małoletni M. przy swoich uwarunkowaniach w postaci zespołu (...) musi mieć opłacony trening interpersonalny, zaś najmłodszy A. powinien mieć sfinansowany żłobek. Również na skutek nagłego odejścia ojca i rozstania rodziców i ich przeżyć z tym związanych, dzieci powinny mieć zapewnioną opiekę psychologiczną, której koszty powinien pokryć właśnie pozwany.

Sąd wymaga od P. M., aby poniósł odpowiedzialność za swoje decyzje i zapewnił małoletnim wystarczające środki na ich potrzeby. Jeśli otrzymywane wynagrodzenie jest niewystarczające na zaspokojenie potrzeb dzieci i uiszczenie zasądzonych alimentów, powinien podjąć dodatkowe zatrudnienie. Nadto musi w sposób bardziej oszczędny gospodarować swoimi finansami, ponieważ bezrefleksyjnie zaciąga zobowiązania na bardzo duże kwoty i prowadząc nadmiernie konsumpcyjny tryb życia, powoduje wysokie zadłużenie. Nie jest zasadne ponoszenie przez niego 1/3 kosztów opłat za mieszkanie partnerki, skoro w tym mieszkaniu zamieszkują jeszcze z trójką dzieci partnerki.

Matka powodów ma pewne środki na utrzymanie i nie uchyla się od obowiązku pracy, jednak jej obecny stan psychiczny chwilowo uniemożliwia podjęcie zatrudnienia. Powinna zadbać o siebie poprzez odbycie terapii dziennej, ponieważ ma także dużo obowiązków związanych z opieką nad dziećmi i dbaniem także o ich stan psychiczny. Jednocześnie sąd zauważa i docenia, że K. M. uczestniczy w spłacie zadłużenia zaciągniętego wspólnie z mężem.

Wyższe niż zasądzone koszty alimentów sąd uznał za nadmiernie wygórowane, ponieważ nie powinny obciążać pozwanego ponad miarę

Z tych powodów powództwo podlegało oddaleniu w pozostałym zakresie jako nadmiernie wygórowane.

Na mocy art. 100 kpc sąd odstąpił od obciążania stron powodowej kosztami procesu, dążąc do tego, aby całość posiadanych przez strony środków została przeznaczona na ich utrzymanie.

Na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc Sąd nadał wyrokowi w części zasądzającej alimenty rygor natychmiastowej wykonalności.

C., dnia 7/09/2023 roku Sędzia Joanna Gwizdak